خوردنِ انتخابی بخشی طبیعی از رشد است. والدین اغلب نگراناند که فرزندشان به اندازه کافی غذا نمیخورد، اما بیشتر کودکان — حتی آنهایی که به نظر انتخابی میآیند — آنچه را که نیاز دارند دریافت میکنند.
به یاد داشته باشید که وظیفه شما ارائه غذاهای سالم است. وظیفه فرزندتان این است که انتخاب کند چه چیزی و چقدر بخورد.
چگونه ممکن است پرخوری انتخابی به نظر برسد
ممکن است فرزند شما:
- از امتحان کردن غذاهای جدید امتناع کنید.
- وقتی غذاهای جدید پیشنهاد میشوند، ناراحت شوید.
- غذاها را بر اساس رنگ یا بافت رد کنید.
- وقتی سعی میکنی به آنها غذا بدهی، روی برگردان.
- مثل غذایی که یک روز خوشمزه است اما روز بعد نیست.
- به غذایشان چنگ بزن.
- خوراک را روی زمین بیندازید.
همهٔ این عادتها شایعتر از آن هستند که فکر میکنید.
نکاتی برای وعدههای غذایی
- دو انتخاب سالم ارائه دهید. بپرسید «کدام را دوست دارید، بروکلی یا گلکلم؟» به جای «برای شام چه میخواهید؟»
- برای همه یک غذای یکسان سرو کنید. برای فرزندتان غذای جداگانه درست نکنید. بگذارید از میان غذاهایی که برای بقیه سرو کردهاید، هر چه میخواهند انتخاب کنند.
- غذاها را به روشهای مختلف امتحان کنید. به جای هویج خردشده، هویج پوره شده سرو کنید. غذا را در اشکال سرگرمکننده روی بشقاب بچینید. بافتهای مختلف را ارائه دهید تا ببینید فرزندتان چه چیزی را دوست دارد.
- بگذارید فرزندتان در آشپزخانه کمک کند. بچهها بیشتر احتمال دارد غذایی را بخورند که خودشان در فروشگاه انتخاب کردهاند یا در آمادهکردنش کمک کردهاند.
- درباره غذا صحبت کن. رنگها، اشکال و بافتها را مورد بحث قرار دهید. این کار به کودکان کمک میکند تا بدون فشار برای خوردن، غذا را کشف کنند.
- با هم غذا بخورید. بهعنوان یک خانواده دور هم بنشینید. تلویزیون و تلفنها را خاموش کنید. درباره روزتان صحبت کنید، نه درباره اینکه چه کسی چه چیزی میخورد.
میانوعدهها
- هر روز در ساعت مشخصی میانوعدههای سالم ارائه دهید.
- بگذارید فرزندتان از میان گزینههای سالم انتخاب کند. میوه، سبزیجات، غلات، ماست، پنیر یا نان تست را ارائه دهید.
- فقط در وعدههای غذایی و میانوعدهها غذا بخورید. کودکانی که تمام روز خوراکی میخورند، در زمان وعدههای غذایی گرسنه نخواهند بود.
- در طول روز به فرزندتان آب بدهید.
- بچههای نوپا نباید در روز بیش از ۴ اونس (حدود ۱۲۰ میلیلیتر) یا نیم فنجان آبمیوهٔ ۱۰۰٪ و ۲ فنجان شیر مصرف کنند. مصرف بیش از حد شکمهای کوچک را پر میکند.
دسر
شما چند گزینه برای نحوه برخورد با شیرینیها دارید:
گزینه ۱: دسر را همراه با شام سرو کنید.
یک خوراکی کوچک را همراه با وعدهی غذایی روی بشقاب بگذارید. فرزندتان یاد میگیرد که شیرینیها بخشی از یک وعدهی غذایی هستند، نه تنها بخش آن یا یک پاداش.
گزینهٔ ۲: صرفنظر از همه چیز، بعد از غذا دسر ارائه دهید.
یک خوراکی کوچک سرو کنید، چه فرزندتان زیاد خورده باشد چه کم. این گزینه همچنین کمک میکند تا بفهمند شیرینیها پاداش خوردن سایر غذاها نیستند.
گزینه ۳: صرفنظر کردن از دسر
به جای آن، برای پایان دادن به غذا، میوهٔ تازه پیشنهاد کنید. رویکردی را انتخاب کنید که برای خانوادهتان بهترین نتیجه را دارد.