مراقبت از خود پس از از دست دادن بارداری یا نوزاد
از دست دادن بارداری یا نوزاد یکی از سختترین تجربههایی است که ممکن است با آن روبهرو شوید. اندوهی که میکشید هم از نظر عاطفی و هم از نظر جسمی بر شما تأثیر میگذارد.
این منبع اطلاعاتی را برای کمک به شما در این دوران دشوار ارائه میدهد، از جمله:
- درک سوگ
- چه زمانی از کمک حرفهای استفاده کنیم
- مراقبت از خود
- خوردن برای شفا
- فعالیت بدنی
- مدیریت شیردهی
- منابع بیشتر
لطفاً بدانید که تنها نیستید و WIC برای حمایت از شما اینجا است.
درک سوگ
اندوه واکنشی طبیعی به از دست دادن بارداری یا نوزاد است. این واکنش میتواند برای افراد مختلف متفاوت به نظر برسد و احساس شود. اندوه شما ممکن است طاقتفرسا باشد و از روزی به روز دیگر تغییر کند.
احساسات رایج شامل موارد زیر است
- انکارممکن است باور اینکه این فقدان رخ داده سخت باشد. ممکن است احساس بیحسی کنید.
- خشمممکن است احساس کنید این فقدان ناعادلانه است. ممکن است از خودتان یا دیگران خشمگین شوید.
- گناهممکن است خودتان را سرزنش کنید، گویی میتوانستید کاری را متفاوت انجام دهید. این امر رایج است.
- افسردگیغم میتواند باعث شود احساس خستگی زیادی کنید و برای انجام کارهای روزمره یا فعالیتهای مورد علاقهتان انرژی نداشته باشید.
- تنهاییممکن است احساس تنهایی کنید، حتی وقتی دیگران در اطرافتان هستند.
- سرخوردگیممکن است از آنچه اتفاق افتاده احساس سرخوردگی کنید یا احساس کنید که هیچ کنترلی ندارید.
- ترس یا وحشتاز دست دادن ناگهانی میتواند باعث شود احساس ناامنی کنید. ممکن است نگران خانوادهتان باشید یا از ترک خانه بترسید.
- تسلیبرخی افراد پس از یک فقدان احساس آرامش میکنند. این نیز طبیعی است.
- پذیرشبا گذشت زمان، کمتر از روزتان را به فکر کردن دربارهٔ این فقدان اختصاص میدهید. شروع میکنید به داشتن امید بیشتری برای آینده. این فقدان همیشه بخشی از وجود شما خواهد بود. با گذشت زمان، راههایی پیدا خواهید کرد که بتوانید آن را به گونهای حمل کنید که برایتان قابلمدیریتتر باشد.
این احساسات ممکن است بدون ترتیب مشخصی بیایند و بروند. اگر هر یک از آنها را تجربه میکنید، برای دریافت حمایت با کسی که به او اعتماد دارید تماس بگیرید.
چه زمانی از کمک حرفهای استفاده کنیم
غم و اندوه طبیعی است و گاهی اوقات به کمک بیشتری نیاز دارید. به این سؤالات توجه کنید:
- آیا غم شما در روابط یا زندگی روزمرهتان اختلال ایجاد میکند؟
- آیا بیشتر مینوشید، مواد مخدر مصرف میکنید، بیخطر رانندگی میکنید یا افکار خودکشی دارید؟
- آیا همیشه زودرنج، آزرده یا عصبانی هستید؟
- آیا بیشتر اوقات احساس بیحسی یا انزوا از دیگران میکنید؟
- آیا احساس میکنید کسی برای صحبت کردن ندارید؟
- آیا شما در مورد مرگ—مرگ خودتان یا کسی که دوستش دارید—خیلی مضطرب هستید؟
- آیا چیزی در مورد اندوهت هست که باعث شود از خودت بپرسی آیا این طبیعی نیست؟
اگر به هر یک از این سؤالات پاسخ مثبت دادید، حمایت حرفهای ممکن است به شما کمک کند. حتی اگر پاسخ منفی دادید، صحبت با یک متخصص میتواند در روند بهبودی شما مؤثر باشد.
گروهها یا افرادی که میتوان به آنها مراجعه کرد
- ارائهدهنده خدمات درمانی شما
- یک رهبر مذهبی مورد اعتماد
- یک مددکار اجتماعی
- مشاور سوگ یا درمانگر
- گروههای حمایتی برای افرادی که تجربهی فقدانهای مشابهی داشتهاند
برای اطلاع از منابع محلی با کارکنان WIC صحبت کنید. بسیاری از آنها رایگان یا کمهزینه هستند.
مراقبت از خود
شما در حال گذراندن یک دوره بسیار سخت هستید. ممکن است فکر کردن به خودتان دشوار باشد. در اینجا چند نکته وجود دارد که ممکن است کمککننده باشد:
- کمک بخواهید و بپذیریدوقتی دوستان و خانواده پیشنهاد حمایت میکنند، بله بگویید. به آنها بگویید دقیقاً چه چیزی نیاز دارید: کمک در کارهای خانه، انجام کارهای بیرون، یا فقط کسی برای صحبت کردن.
- آرامشغم و بهبودی میتواند خواب شما را مختل کند. ممکن است نیاز داشته باشید بیشتر استراحت کنید. اشکالی ندارد.
- بخورممکن است احساس گرسنگی نکنید، اما بدنتان برای بهبودی به غذا نیاز دارد. غذاهای سرشار از پروتئین، ویتامینها و مواد معدنی مصرف کنید. اگر خوردن غذا برایتان زیاد به نظر میرسد، میانوعدههای کوچک، اسموتیها یا شیکهای پروتئینی را امتحان کنید.
- آب فراوان بنوشید. بدن شما برای بهبودی به مایعات نیاز دارد و آبرسانی مناسب میتواند به شما کمک کند تا از نظر جسمی احساس بهتری داشته باشید.
- بدنت را حرکت بده. وقتی ارائهدهنده خدمات درمانیتان گفت مشکلی نیست، فعالیت ملایمی را اضافه کنید. با یک پیادهروی کوتاه (۵–۱۰ دقیقه) شروع کنید. اگر این مقدار برایتان زیاد است، سعی کنید در حین تماشای تلویزیون یا تماس تلفنی در خانه راه بروید. بهتدریج شدت و مدت آن را افزایش دهید.
خوردن برای شفا
غم اغلب اشتها را از شما میگیرد، اما بدن شما همچنان برای بهبودی پس از بارداری و سقط به انرژی نیاز دارد. تغذیه مناسب میتواند به بهبودی بدن کمک کند و مقداری از استرس را کاهش دهد. WIC تا شش ماه پس از سقط، غذاهای سالم در اختیار شما قرار میدهد.
چگونه غذای سالم از بهبودی شما حمایت میکند
- پروتئین برای ترمیم بدن شما
- آهن برای حفظ سلامت خون شما
- میوهها و سبزیجات برای ویتامینها و مواد معدنی
- کلسیم برای استخوانها و دندانهای قوی
هر روز چقدر باید غذا خورد
- سبزیجات: ۲ تا ۳ پیمانه (هر پیمانه = ۱ پیمانه خام یا پخته)
- میوهها: ۱ و نیم تا ۲ پیمانه (هر پیمانه = ۱ پیمانه تازه، کنسروی یا منجمد)
- پروتئین: ۵ تا ۶ وعده (هر وعده = ۱ اونس)
- غلات: ۵ تا ۶ وعده (هر وعده = ۱ اونس)
- لبنیات: ۳ وعده (هر وعده = ۱ پیمانه شیر یا ماست کمچرب، ۱ و نیم اونس پنیر)
اگر به دنبال دستورهای پخت سریع هستید که انرژی زیادی نخواهند، به بخش ما سر بزنید. دستور پختها.
فعالیت بدنی
وقتی ارائهدهنده خدمات درمانیتان گفت که مشکلی نیست، به آرامی شروع کنید. فعالیت ملایم میتواند به سلامت جسمی و روحی شما کمک کند.
راههای شروع
- در حین تماشای تلویزیون یا صحبت با تلفن، درجا راه بروید.
- با کسی پیادهروی کوتاهی (۵ تا ۱۰ دقیقه) داشته باشید.
- هرگاه احساس راحتی کردید، مدت طولانیتر یا مسافت بیشتری پیادهروی کنید.
مدیریت شیردهی
همه کسانی که بارداری یا نوزادشان را از دست میدهند، شیر مادر تولید نمیکنند. هر چه در بارداری پیشرفتهتر باشید یا نوزادتان بزرگتر باشد، احتمال تولید شیر بیشتر است. این میتواند یادآور دردناکی از فقدان شما باشد.
شما گزینههایی دارید. برخی مادران شیر خود را اهدا میکنند. برخی دیگر اقداماتی انجام میدهند تا تولید شیر متوقف شود.
اگر میخواهید شیر مادر خود را اهدا کنید
برخی والدین دریافتهاند که شیرکشی و اهدای آن به بهبودی کمک میکند. بانکهای شیر سپس این شیر را به نوزادان بیمار و/یا نارس در بیمارستان که به آن نیاز دارند میدهند.
بانکهای شیر معیارهای سختگیرانهای دارند. اهداکنندگان بدون هیچ هزینهای سؤالات غربالگری و آزمایشهای پزشکی پایهای را تکمیل میکنند. بسیاری از بانکهای شیر برای اهدای شیر پس از سقط جنین یا از دست دادن نوزاد حداقل مقداری را الزامی نمیدانند.
بازدید شیر مادر.org یا با شماره ۱-۸۷۷-۳۷۵-۶۶۴۵ تماس بگیرید
اگر میخواهید تولید شیر را متوقف کنید
هرچه میتوانید بین پمپ کردن یا دوشیدن دستی شیر فاصله بیندازید. فقط به اندازهای شیر بدوشید که راحت باشید. تا حد امکان شیر کمی بدوشید.
اگر هر سه ساعت یکبار شیر میدوشید، سعی کنید هر چهار ساعت یکبار، سپس هر شش ساعت یکبار و بعد هر هشت ساعت یکبار این کار را انجام دهید. با کمکم دوشیدن مقدار کمتری شیر و با فواصل زمانی بیشتر، میزان شیر شما بدون ایجاد ناراحتی کاهش خواهد یافت.
نکات دیگر:
- ممکن است لازم باشد بین جلسات شیر بدوشید تا سینههایتان نرم شوند. دوش آب گرم میتواند کمک کند. بگذارید آب روی پشتتان جاری شود، نه روی سینههایتان. فقط تا زمانی که راحت باشید با دست شیر بدوشید.
- کیسههای سرد پیچیدهشده (کیسههای ژلدار یا نخودفرنگی یخزده) را مستقیماً روی سینههای خود قرار دهید. سرمای آن ممکن است به کاهش تورم کمک کرده و میزان تولید شیر مادر را کاهش دهد.
- یک سوتین تنگ و حمایتی بپوشید. سینههای خود را محکم نبندید یا فشار ندهید. این میتواند باعث شود لولههای مسدود شده یا عفونت.
- از درمانهای خانگی یا گیاهی خودداری کنید. با ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی خود درباره داروهای ایمن صحبت کنید.
- در طول روز آب بنوشید. کاهش مصرف مایعات باعث کاهش میزان شیر شما نمیشود.
اگر برای کاهش شیر خود به کمک نیاز دارید یا میخواهید برنامهریزی کنید، با کلینیک WIC خود تماس بگیرید. درخواست صحبت با یک مشاور شیردهی (IBCLC) را داشته باشید؛ آنها از شما حمایت خواهند کرد.
منابع مفیدتر
- دوستان دلسوز منابع و گروههای حمایتی را برای خانوادههای در سوگ از دست دادن کودک ارائه میدهد.
- اولین شمع پشتیبانی سوگ، خط تلفن اندوه و یک گروه پشتیبانی همتا آنلاین را ارائه میدهد.
- مارچ آو دایمز دارای اطلاعاتی در مورد سقط جنین، فقدان و اندوه.
- خط تماس ملی سلامت روان مادران منبعی رایگان و محرمانه است که بهصورت ۲۴ ساعته و هفت روز هفته در دسترس است. بهصورت آنلاین چت کنید یا با شمارهٔ ۱-۸۳۳-۸۵۲-۶۲۶۲ تماس بگیرید یا پیامک ارسال کنید.
- خط تلفن ۹۸۸ یک خط تماس اضطراری سلامت روان رایگان و محرمانه است اگر احساس میکنید ممکن است به خودتان آسیب برسانید. این خط بهصورت ۲۴ ساعته و هفت روز هفته در دسترس است. برای دریافت کمک با شماره ۹۸۸ تماس بگیرید یا پیامک ارسال کنید.
منابع مشابه
سلام، من مایا هستم!
من اینجا هستم تا کمک کنم. اگر به هر نکته یا منبعی نیاز داشتید، به من پیام بدهید. اما اول میخواهم شما را بهتر بشناسم.